وبلاگ نویسی یکی از تجربه‌های شیرینی است که در این مدت اخیر تجربه کرده‌ام. در واقع وبلاگ نویسی به من کمک کرد همانی باشم که هستم، به دور از نمایش و خودفریفتگی. از هر چه دوست دارم به زبان ساده و رسا بنویسم کمال گرایی را دور بیاندازم و با خیال راحت در خانه‌ای که متعلق به من است شروع به نگارش کنم.

 

در این مسیر آموختم که روزهای من پر از ایده است. تنها اندیشه‎‌ای بکر و بدیع می‌خواهد تا آن‌ها را خلاقانه روی سفیدی کاغذ بنشانم. این اندیشه چگونه ساخته می‌شد؟ با مطالعه کتاب‌های خوب و نوشتن مستمر. این گونه شد که برای نوشتن دیگر دنبال ایده نمی‌گشتم. می‌نوشتم از همه‌ی آنچه که در طول روز به آن‌ها فکر می‌کردم.

 

دسته‌ی یادداشت نویسی در این محیط، باعث شد من هر روز چیزی برای گفتن داشته باشم. بی‌شک یک وبلاگ پُربار،  نیازمند صرف وقت، انرژی و کار پیوسته است. این محیط چارچوبی است تا ایده‌های خود را با دیگران، به اشتراک بگذاریم و فرصت‌های مفیدی را برای مخاطبان در زمینه‌های مختلف ایجاد کنیم.

 

وبلاگ‌نویسی پیوسته، مهارت نوشتاری و مهارت‌های ارتباطی و اجتماعی را با دیگران افزایش می‌دهد. این استمرار و پیوستگی، باعث موفقیت ما در توسعه و رشد فردی خواهد شد. نوشتن هر روز در این محیط، اهداف ما را یادآوری می‌کند و این موجب مصمم‌تر شدن در برابر اهداف و تلاش برای رسیدن به هدف خود می‌شود.

مطالب مرتبط

2 پاسخ به “وبلاگ نویسی”

  1. Avatar فرح پایا گفت:

    از این مطلب بسی آموختم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

طراحی و پشتیبانی : آسان پرداز