جزئی‌نگری خود را در یادداشت‌های روزانه‌تان تقویت کنید. وقتی شروع به نوشتن می‌کنید همزمان حواس پنج‌گانه را نیز فعال کنید. از رنگ‌ها، مزه‌ها، بوها، ساختار و چینش اطراف خود بنویسید. به نحوه رفتار آدم‌ها دقت کنید و طرز صحبت کردن با لهجه خاص آن‌ها را یادداشت کنید.

 

اگر یک مخاطب از اصطلاحی به عنوان عادت همیشگی استفاده می‌کند از آن هم بنویسید. اگر از خوشمزه بودن میوه‌ای حرف می‌زنید نام میوه را دقیقاً در جمله خود به کار ببرید. میوه‌ها، گل‌ها، ماشین‌ها،درخت‌ها،غذا‌ها،بدون اسم بی‌هویت‌اند.

 

در نوشته‌های روزمره خود نگویید این میوه خوشمزه را خوردم. بگویید یک گلابی خوردم که مزه‌ی بسیار شیرین و دلچسبی داشت. احساس را از کلمات به مخاطب منتقل کنید. از بوی خانه، چینش گلدان‌های حیاط، سطل‌های زبالهٔ گوشه‌ی‌ خیابان‌ها و…با جزئیات حرف بزنید.

 

مثلا به جای آنکه بگویید خانه بوی خوبی می‌داد بنویسید خانه بوی تند نارنج‌های باغ پدربزرگم گرفته بود. اگر می‌خواهید از گاوهای مزرعه روبرویی خانه‌تان بنویسید از طرز ایستادن خم شدن چرا کردن و نحوه جویدن غذا در دهان‌شان هم بنویسید.

 

دیدن جزئیات باعث می‌شود خواننده خود را در نوشته‌های شما احساس کند بوها را بشنوید، مزه‌ها را بچشید و رنگ‌ها را احساس کنید‌ این گونه نوشتن خواننده را به دل متن نزدیک‌تر می‌کند.

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

طراحی و پشتیبانی : آسان پرداز